Menteri UMKM Nyarita: Panghasilan Ojek Online Tetap Ajeg – Naha Ieu Bener atawa Ngan Janji Politik?

Jakarta, 12 Juli 2026 – Menteri Usaha Mikro, Kecil, jeung Menengah (UMKM), Maman Abdurrahman, deui‑deui ngaluarkeun warta yén aturan anyar nu ngabagi komisi 92‑8 persén antara supir ojek online (ojol) jeung platformna teu ngurangan panghasilan para supir. Pernyataan ieu muncul sanggeus pamaréntah ngaluarkeun Perpres No. 27 Tahun 2026 nu maksa aplikasi Gojek jeung Grab ngan ukur nyokot 8 % ti tarif, sahingga supir meunang sahanteuna 92 % tina total ongkos perjalanan.

“Kuring geus nalungtik isu komisi 92 % ieu, tapi teu kapanggih bukti yén panghasilan supir turun,” ceuk Maman dina konferensi pers di Jakarta dina Minggu (12/07/2026). Menteri nambahkeun yén anjeunna geus ngahubungan 19 komunitas jeung asosiasi ojol di sakuliah Nusantara, jeung mayoritasna nyatakeun wareg ku kebijakan nu digagas ku Presiden Prabowo.

Sanajan kitu, Maman ogé ngaku yén sawatara supir ngalaporkeun turunna panghasilan dina saminggu ka tukang. Numutkeun anjeunna, sabab utama lain parobahan komisi, tapi libur sakola jeung kuliah nu ngurangan paménta layanan.

“Sababaraha supir ngucapkeun alhamdulillah, tapi aya ogé nu ngalaman turunna panghasilan. Ieu leuwih patali jeung libur sakola jeung kuliah, lain jeung kebijakan komisi,” jelasna.

Di sisi séjén, Reza, wawakil mitra supir ojol, nyebut yén mangpaat kebijakan 8 % geus karasa nyata. “Urang ngahargaan perhatian pamaréntah sabab panghasilan urang naék,” ceuk anjeunna, bari nekenkeun pentingna pangawasan bareng ngaliwatan forum‑forum diskusi ka hareup.

Reza ogé nuntut sangkan status UMKM nu ayeuna dipaké ku ojol dibarengan ku program konkrit—saperti stimulus, pemberdayaan, atawa percepatan aksés kana program pamaréntah—sarta aya kejelasan partisipasi supir dina skéma éta.

Kalayan kebijakan ieu, supir ojol dijamin nampa sahanteuna 92 % tina nilai perjalanan, saluyu jeung Perpres No. 27/2026 ngeunaan Perlindungan Pekerja Transportasi Online. Tapi, patarosan kritis tetep ngambang: naha kebijakan ieu cukup pikeun nyetél keseimbangan antara platform raksasa jeung pagawé lepas nu rawan?

Analisis Pakar

Sakumaha jurnalis investigasi, abdi nganggap yén pernyataan Menteri UMKM masih kénéh teuing optimis jeung kurang didukung ku data kuantitatif nu transparan. Klaim yén panghasilan supir teu turun sanggeus parobahan komisi kudu dibuktikeun ku survei nu metodologina jelas, kaasup sampel nu representatif jeung periode observasi nu cukup. Tanpa éta, pernyataan éta résiko jadi propaganda politik nu nutupan masalah struktural.

Leuwih jauh, kebijakan 8 % ieu katingalina siga solusi jangka pondok nu teu nyabak akar masalah: gumantungna supir kana platform digital nu ngatur tarif, algoritma penugasan, jeung aksés kana data pasar. Sanajan pamaréntah ngatur perséntase komisi, éta can ngatur mékanisme panetapan tarif dasar, nu salila ieu jadi sumber teu pasti pikeun panghasilan supir. Usaha ngoptimalkeun potensi B50 dina transportasi massal bisa jadi conto kebijakan nu leuwih komprehensif.

Sajaba ti éta, nekenkeun libur sakola salaku panyebab turunna panghasilan ngaleungitkeun sorotan ti dinamika pasar nu leuwih lega, kaasup persaingan antar‑platform, fluktuasi harga bahan bakar, jeung régulasi daerah nu béda‑béda. Lamun kebijakan ieu memang épéktip, pamaréntah kudu nyadiakeun data real‑time nu bisa diverifikasi ku publik, misalna ngaliwatan portal transparansi nu némbongkeun rata‑rata panghasilan supir per wewengkon.

Ka hareup, abdi ngaramal dua skenario utama: kahiji, lamun pamaréntah teu nambahkeun regulasi tarif nu adil kana kebijakan komisi, supir bakal deui ngalaman turunna panghasilan nalika paménta naék sanggeus liburan. Kadua, tekanan ti publik jeung serikat pagawé bisa maksa platform pikeun muka leuwih loba ruang pikeun negosiasi langsung jeung supir, kaasup skéma insentif dumasar kinerja nu transparan. Dina kontéks ieu, status ojol salaku UMKM kudu dibarengan ku dukungan kebijakan fiskal—saperti subsidi bahan bakar atawa aksés kredit mikro—supaya teu ngan ukur jadi label, tapi jadi pondasi ékonomi nu lestari pikeun jutaan pagawé informal di Indonésia.