Mandiri Mandalika: Wamenpar Ngluncurake Akomodasi Wisata Olahraga, Nanging Regane Saktenane Kanggo NTB Pira?

Lombok Tengah (ANTARA) – Wakil Menteri Pariwisata (Wamenpar) Ni Luh Puspa ngrayakake pambukaan akomodasi anyar ing Kawasan Ekonomi Khusus (KEK) Mandalika, Nusa Tenggara Barat. Proyek iki dijanjekaké bakal nguwatké ekosistem sport tourism ing wilayah kuwi. Upacara sing digelar Minggu kepungkur ing Sade Social Space, Mandalika, kebak janji‑janji bab inovasi lan pertumbuhan ekonomi sing durung ana bukti konkrité.

Ni Luh negesaké yèn “akomodasi anyar lan fasilitas olah‑raga bisa nambah kawruh pariwisata” lan ngélingaké pentingé inovasi sing lestari. Pangandikane kebak optimisme, nanging ora disertai data sing jelas babagan dampak ekonomi sing diarep‑arep utawa cara ngukur kasuksesan proyek iki.

Miturut Wamenpar, Mandalika saiki dadi prioritas utama ing agenda pariwisata nasional, lan pembangunan fasilitas olah‑raga diprediksi dadi katalisator pertumbuhan. “Inovasi iki kudu terus digerakaké, awit Mandalika iki wilayahé amba,” ujare, kaya ngélingaké yèn ukuran proyek ora dadi alangan kanggo ambisi pamrentah.

Nanging ing balik retorika mau, muncul pitakon kritis: pira proyek iki bakal melu ngangkat UMKM lokal lan nyipta lapangan kerja sing awet? Ni Luh nyebutaké dukungan ITDC (Indonesia Tourism Development Corporation) kanggo ngangkat UMKM menyang pasar ekspor, nanging ora ana rincian babagan program latihan, akses pasar, utawa jaminan kontrak sing bisa njamin manfaat jangka panjang kanggo pelaku usaha cilik.

Pelaksana Tugas Direktur Utama ITDC, Ahmad Fajar, nerangaké yèn akomodasi Sade Sport Tourism ngandhut 38 kamar, telu lapangan pedal sport, lan siji lapangan basket. Dhèwèké negesaké yèn proyek iki bakal nyerap tenaga kerja lokal lan dadi magnet wisatawan sport. “Kita tetep ngutamakaké warga lokal ing penyerapan tenaga kerja,” ujare, nanging ora ana angka pasti babagan persentase tenaga kerja lokal sing bakal dipekerjakaké utawa standar upah sing dijamin.

Pangembangan sport tourism ing Mandalika selaras karo agenda nasional kanggo diversifikasi produk pariwisata, utamané nyedhaki penyelenggaraan MotoGP sing makin ngrembaka. Nanging, sejarah pembangunan kawasan wisata ing Indonesia kerep nuduhaké yèn proyek megah asring mandheg dadi infrastruktur sing ora optimal, lan manfaat ekonomi cenderung nglumpuk ing pihak-pihak saka luar daerah.

Analisis Pakar

Minangka wartawan investigasi, aku ndeleng peluncuran akomodasi iki luwih kaya langkah simbolis tinimbang strategi pembangunan sing terukur. Pamrentah durung nerbitaké studi kelayakan sing cukup, kalebu analisis dampak lingkungan, sosial, lan ekonomi. Tanpa transparansi data, klaim “nguwatké perputaran ekonomi” tetep mung dadi aspirasi.

Saliyane, fokus ing sport tourism kudu diimbangi karo kebijakan sing nglindhungi kepentingan masyarakat lokal. Ing akèh destinasi wisata, proyek serupa asring nyebabaké gentrifikasi, mundhaké rega properti, lan nggeser warga asli. Apa ana mekanisme regulasi sing nyegah fenomena kuwi ing Mandalika? Saiki, durung ana indikasi kebijakan perumahan terjangkau utawa skema kepemilikan bareng kanggo warga setempat.

Keberlanjutan finansial proyek iki uga dipertanyakan. Amarga biaya pembangunan fasilitas olah‑raga lan akomodasi cukup gedhé, pamrentah kudu njamin aliran pendapatan sing stabil, contoné liwat kontrak jangka panjang karo penyelenggara acara internasional utawa program keanggotaan lokal. Tanpa rencana bisnis sing cetha, akomodasi iki bisa dadi beban fiskal sing nambah defisit daerah.

Pungkasan, aku ngélingaké yèn Mandalika dudu mung arena sport, nanging sawijining ekosistem sing nglibataké budaya, lingkungan, lan komunitas. Pangembangan sing ngandelaké “inovasi” kudu tetep ngajeni nilai‑nilai lokal lan ngreksa kelestarian alam. Yen ora, Mandalika bisa dadi conto kegagalan pembangunan pariwisata sing ngedepanké citra tinimbang kesejahteraan rakyat.