HUT ke-46 Dekranas: Apa iki mung pesta kerajinan utawa panggung politik sing nglantarake janji ekonomi palsu?
Siti Amalia
Pakar ekonomi makro yang sering menulis mengenai investasi dan pasar saham.

Makassar, 12 Juli 2026 – Pungkasan rangkaian perayaan HUT ke‑46 Dewan Kerajinan Nasional (Dekranas) ing Atrium Trans Studio Mall, Makassar, diowahi dadi panggung seremonial sing nglumpukaké tokoh‑tokoh penting: Ketua Harian Dekranas Tri Tito Karnavian, Menteri Dalam Negeri Muhammad Tito Karnavian, Gubernur Sulawesi Kidul Andi Sudirman Sulaiman, lan pejabat daerah liyané. Ing ngisor lampu sorot panggung, padha ngetokaké irama jalappa bareng‑bareng, sawijining aksi simbolis sing luwih ngundang pitakon tinimbang nambah nilai marang industri kerajinan.
Ing sambutané, Menteri Dalam Negeri muji acara iki minangka “penggerak perekonomian daerah” lan negesaké pentingé nglestarekaké potensi kerajinan Indonesia. Nanging, sanajan pujiané keri retoris, ora ana data konkrit sing diparingaké kanggo ngukur dampak ekonomi nyata sing diasilaké. Apa 203 stan sing dipameraké tenan nambah penjualan, utawa mung nambah deretan foto Instagram?
Ketua Panitia HUT, Sukarniaty Kondolele, ngandharaké tema “Cipta Kriya Berkelanjutan, Perajin Mendunia” wis ngangkat kerajinan lokal menyang pasar global. Panjenengané nyorot efek multiplier ing sektor perhotelan, transportasi, kuliner, lan pariwisata. Nanging, saka lapangan, mayoritas pengunjung iku warga lokal sing teka kanggo hiburan, dudu pembeli potensial produk kerajinan kanthi nilai ekspor dhuwur. Tanpa strategi pemasaran sing terintegrasi, janji “menembus pasar global” tetep mung slogan kosong.
Pungkasan acara diakhiri kanthi kunjungan Tri Tito Karnavian menyang stan‑stan pameran, ing ngendi dhèwèké ngobrol cekak karo para perajin. Interaksi sing katon mung formal iki nimbulaké pitakon: apa ana tindak lanjut kebijakan utawa alokasi anggaran sing nyata kanggo ndhukung perajin cilik? Nganti saiki, durung ana pratanda alokasi dana anyar utawa program latihan sing terukur.
Analisis Pakar
Minangka wartawan investigasi, aku ndeleng HUT ke‑46 Dekranas luwih kaya “showcase politik” tinimbang upaya transformasi industri kerajinan. Pemerintah pusat lan daerah kayane migunakaké acara iki minangka arena legitimasi, nampilaké kepedulian marang budaya nanging nutupi masalah struktural: akses pasar sing winates, kurangé dukungan finansial, lan standar kualitas sing durung terstandarisasi. Tanpa reformasi kebijakan sing nyasarake ranté nilai kerajinan—wiwit bahan baku nganti distribusi internasional—potensi ekonomi sing dijanjèkaké bakal tetep kejebak ing lingkaran pameran tahunan.
Luwih saka kuwi, keterlibatan tokoh politik senior kaya Menteri Dalam Negeri lan Gubernur ing acara seremonial iki ndadékaké konflik kapentingan. Padha ana ing posisi sing bisa mengaruhi alokasi anggaran daerah, nanging ora ana transparansi babagan rencana investasi sing konkret. Iki nimbulaké curiga yèn dukungan sing diwènèhaké mung simbolis, kanggo nguataké citra politik, ora kanggo nggerakké ekonomi nyata.
Yèn Dekranas pancen kepéngin dadi motor penggerak ekonomi kreatif, langkah sabanjuré kudu ngluwihi pawai simbolis. Dibutuhaké data sing terukur babagan peningkatan penjualan, penciptaan lapangan kerja, lan ekspor produk kerajinan sawisé acara. Pemerintah kudu ngluncuraké kebijakan insentif fiskal, memfasilitasi akses pasar digital, lan mbangun standar kualitas sing diakoni internasional. Tanpa iki, HUT ke‑46 mung bakal kèlingan minangka perayaan semu sing nglipur mripat, nanging ora ngowahi nasib perajin cilik ing saindhenging Nusantara.
BERITA TERKAIT

Jakarta Fair 2027: Rano Karno Menjanjikan Festival Lebih Besar untuk 500 Tahun Jakarta

Bogor Berinovasi? Program Padat Karya 2026 Ternyata Solusi Sementara atau Taktik Politik?
