HUT ka-46 Dekranas: Naha Ieu Pesta Karajinan atawa Panggung Pameran Politik jeung Janji Ekonomi Bohong?

Makassar, 12 Juli 2026 – Pesta panutup rangkaian perayaan HUT ka‑46 Déwan Kerajinan Nasional (Dekranas) di Atrium Trans Studio Mall, Makassar, dirobah jadi panggung upacara megah nu ngumpulkeun rupa‑rupa tokoh penting: Ketua Harian Dekranas, Tri Tito Karnavian, Menteri Dalam Negeri Muhammad Tito Karnavian, Gubernur Sulawesi Kidul Andi Sudirman Sulaiman, jeung sababaraha pejabat daerah séjén. Dina cahaya lampu sorot, maranéhna babarengan ngageterkeun alat musik jalappa, hiji aksi simbolik nu leuwih nimbulkeun patarosan tibatan nambahkeun nilai nyata pikeun industri kerajinan.

Dina pidatoana, Menteri Dalam Negeri muji acara éta minangka “penggerak ékonomi daerah” sarta nekenkeun pentingna ngajaga poténsi kerajinan Indonesia. Tapi di balik pujian retoris éta, teu aya data konkrit nu dipasihkeun pikeun ngukur dampak ékonomi sabenerna. Naha 203 stan nu dipamerkeun bener‑bener ngangkat penjualan, atawa ngan saukur nambahkeun rangkéan foto Instagram?

Ketua Panitia HUT, Sukarniaty Kondolele, ngaku yén téma “Cipta Kriya Berkelanjutan, Perajin Mendunia” geus ngangkat kerajinan lokal ka pasar global. Anjeunna nyorot pangaruh multiplier kana séktor hotél, transportasi, kuliner, jeung pariwisata. Padahal, realitas di lapangan némbongkeun yén mayoritas nu datang téh warga lokal nu hayang hiburan, lain nu jadi pembeli potensial produk kerajinan nu boga nilai ekspor luhur. Tanpa strategi pamasaran nu nyambung, jangji “menembus pasar global” tetep jadi slogan kosong.

Acara panutup ditutup ku kunjungan Tri Tito Karnavian ka stan‑stan pameran, dimana anjeunna ngobrol singkat jeung para perajin. Interaksi nu katingalina saukur formalitas nimbulkeun patarosan: naha aya léngkah kebijakan atawa alokasi anggaran nu nyata pikeun ngadukung perajin leutik? Nepi ka ayeuna, teu aya indikasi alokasi dana anyar atawa program palatihan nu terukur.

Analisis Pakar

Sakumaha wartawan investigasi, kuring ningali HUT ka‑46 Dekranas leuwih mirip “showcase politik” tibatan usaha transformasi industri kerajinan. Pamaréntah pusat jeung daerah siga‑nya ngagunakeun acara ieu minangka ajang legitimasi, némbongkeun perhatian kana budaya bari nutup panon kana masalah struktural: aksés pasar nu kawates, kurangna dukungan finansial, jeung standar kualitas nu can terstandarisasi. Tanpa reformasi kebijakan nu nyasar kana ranté nilai kerajinan – ti bahan baku nepi ka distribusi internasional – poténsi ékonomi nu dijangjikeun bakal tetep kabeungkeut dina lingkaran pameran tahunan.

Leuwih ti éta, kalibetna tokoh politik senior kawas Menteri Dalam Negeri jeung Gubernur dina upacara seremonial nyiptakeun konflik kapentingan. Maranéhna boga posisi nu bisa mangaruhan alokasi anggaran daerah, tapi teu aya transparansi ngeunaan rencana investasi nu konkrit. Hal ieu ngabalukarkeun curiga yén dukungan nu dipasihkeun leuwih simbolis, dipaké pikeun nguatkeun citra politik tinimbang ngagerakkeun ékonomi nyata.

Lamun Dekranas rék jadi motor panggerak ékonomi kreatif, léngkah salajengna kudu ngaleuwihan pawai simbolik. Dipikabutuh data anu bisa diukur ngeunaan paningkatan penjualan, nyiptakeun lapangan pagawean, jeung ékspor produk kerajinan sanggeus acara. Pamaréntah kudu ngaluarkeun kebijakan insentif fiskal, mempermudah aksés ka pasar digital, sarta ngawangun standar kualitas nu diaku sacara internasional. Tanpa éta, HUT ka‑46 bakal tetep ngan jadi perayaan semu nu ngareunah panon, tapi teu ngarobah nasib perajin leutik di sakuliah nusantara.