Imigrasi Mblokir Mantan Jampidsus: Nyegah Uwal Korupsi, Apa Mung Pajangan?

Jakarta, 13 Juli 2026 – Direktorat Jenderal Imigrasi Kementerian Hukum lan HAM wis njupuk langkah tegas marang loro tersangka korupsi tingkat dhuwur kanthi nolak ijin metu saka negara. Mantan Jaksa Agung Muda Tindak Pidana Khusus (Jampidsus) sing diarani FA lan kancane, DR (Don Ritto), saiki diwatesi supaya ora bisa lelungan metu saka Indonesia sajrone 20 dina.

Keputusan iki dijupuk sawisé Direktorat Reserse Kriminal Khusus Polda Metro Jaya ngirimaké panjaluk resmi (Surat No. B/12730/VII/RES.3.3/2026/Ditreskrimsus, 11 Juli 2026). Direktur Jenderal Imigrasi, Hendarsam Marantoko, negesaké yèn langkah iki minangka bagéan saka komitmen lembaga kanggo nyokong penegakan hukum lan nyegah kemungkinan tersangka ngungsi menyang luar negeri.

Penetapan FA lan DR dadi tersangka ditindakake tanggal 11 Juli 2026, sawisé Kortastipidkor Polri ngumumaké penyidikan telung perkara korupsi lan pencucian dhuwit (TPPU) sing gegandhengan karo pengadaan batu bara kanggo PLTU (2018‑2026), asuransi Asabri (2020‑2025), lan PT Krakatau Steel. Penggeledahan ing 8 Juli 2026 ing Jakarta lan Sentul, Bogor, ngasilaké bukti-bukti penting, kalebu omah FA ing Sentul.

Sadurunge diputusaké tersangka, FA (Febri Adriansyah) ngandharaké mundur saka jabatan Jampidsus ing esuk tanggal 11 Juli 2026, sing banjur ditampa déning Jaksa Agung, Burhanuddin. Nanging, mundur iki ora ngendhegaké proses hukum; malah, Kortastipidkor Polri nerusaké penyidikan lan nyerahaké berkas kasus marang Kejaksaan Agung.

Sanajan langkah Imigrasi iki mung administratif, dampaké ora sithik. Kanthi nglarang ijin metu, panguwasa nyoba nutup celah sing biyasane dimanfaataké pejabat dhuwur kanggo ngindhari proses peradilan. Nanging, pitakoné tetep ana: apa 20 dina iki cukup kanggo nyegah pelarian, utawa mung tanda tangan simbolis sing ngandhani aksi tegas?

Analisis Pakar

Kula minangka wartawan investigasi ndeleng loro sisih saka kebijakan iki. Saka siji sisih, pencegahan imigrasi iku langkah preventif sing logis. Kasus korupsi tingkat dhuwur asring melu jaringan sing wis nyiapaké rute pelarian internasional, kalebu paspor palsu utawa bantuan diplomatik. Kanthi nglarang ijin metu, pemerintah nutup jalur paling gampang kanggo tersangka ngindhari proses peradilan.

Ing sisih liya, efektivitasé dipertanyakan amarga wektu sing cendhak – mung 20 dina. Ing praktiké, jaringan korupsi biasané wis nyiapaké rencana pelarian sadurungé penyidikan dadi umum. Yen FA lan DR nduwèni akses marang sumber daya finansial lan politik, bisa wae padha njupuk celah hukum liya, kaya nglamar banding utawa malah ngungsi liwat negara katelu nganggo visa transit. Mula, pencegahan iki luwih dadi tindakan simbolis sing nuduhaké komitmen pemerintah, nanging ora langsung nutup kabeh kemungkinan.

Kebijakan iki uga nglairaké masalah koordinasi antarlembaga. Imigrasi nanggapi panjaluk saka Polda Metro Jaya, nanging ora ana pratanda yèn Kementerian Hukum lan HAM utawa Kejaksaan Agung melu nyusun strategi jangka panjang kanggo nahan tersangka. Tanpa sinergi sing kuat, tindakan administratif waé ora bakal cukup ngatasi akar masalah korupsi sing nglibataké pejabat dhuwur.

Prediksi kula, kasus iki bakal dadi ujian kanggo institusi penegak hukum Indonesia. Yen proses penyidikan lan persidangan lumaku kanthi transparan, lan pencegahan imigrasi dipanjangkan utawa digandhengaké karo langkah liya (kayata penahanan fisik), publik bakal ndeleng iki minangka langkah nyata nglawan impunitas. Kosok baline, yèn proses hukum kacangkruk déning intervensi politik utawa manipulasi prosedural, kebijakan pencegahan iki bakal mung dadi panggung drama sing mung nutupi kegagalan sistemik ing upaya pemberantasan korupsi.

Ing perspektif sing luwih amba, kasus iki negesaké perlune reformasi struktural ing sistem peradilan lan imigrasi. Pengawasan sing luwih ketat, transparansi ing proses penetapan tersangka, lan mekanisme pencegahan sing berkelanjutan (ora mung 20 dina) kudu dadi agenda utama. Mung kanthi pendekatan holistik, Indonesia bisa nyuda ruang gerak para pelaku korupsi kanggo ngungsi, lan bebarengan nguataké kapercayan rakyat marang institusi negara.