Kampus Mandala Waluya ngluncuraké inisiatif anyar kanggo nyegah gagal ginjal ing kalangan remaja—ambisi gedhé, tantangan luwih abot.

Kendari, 12 Juli 2026 – Universitas Mandala Waluya (UMW) ngluncuraké program Sehati‑Remaja sing nyasaraké para siswa SMA ing Sulawesi Tenggara supaya wiwit cilik wis nduwèni pola urip séhat lan ngindhari gangguan ginjal. Program iki dipimpin déning Asbath Said minangka Ketua Tim Pelaksana, lan ngaku bisa ngowahi kebiasaan ngombé para remaja sing saiki mayoritas ngombe soda lan minuman manis, sekaligus nambah kawruh kesehatan liwat media digital lan cathetan harian.

Kegiatan sing dirancang kalebu nglatih kader siswa, nyebarake buku saku, masang papan pantau pola urip séhat, lan nyediakaké kode QR sing ngarahaké menyang materi edukasi interaktif. Saben siswa diminta ngrekam volume banyu putih lan minuman manis sing dipangan saben dina, supaya pihak sekolah bisa ngawasi owah‑owahan perilaku kanthi rutin.

Miturut Asbath, “pencegahan gangguan ginjal ora bisa ditundha nganti dewasa; edukasi kudu diwiwiti saka remaja, utamane liwat lingkungan sekolah.” Dhèwèké negesaké yèn kebiasaan prasaja kaya nambah asupan banyu putih lan ngurangi minuman manis bisa duwé dampak gedhé tumrap kesehatan ginjal ing jangka panjang.

Pihak sekolah nampani program iki kanthi antusias, nyebutaké minangka pelengkap Usaha Kesehatan Sekolah (UKS) lan upaya ngukuhaké budaya urip séhat ing lingkungan pendhidhikan. Sehati‑Remaja uga kalebu Program Kemitraan Masyarakat sing didhukung déning Kementerian Pendidikan Tinggi, Ilmu Pengetahuan, lan Teknologi (Kemendikbudristek).

Analisis Pakar

Minangka wartawan investigasi, aku ndeleng inisiatif iki nduwèni niat mulia nanging ora bébas saka pitakon kritis. Kaping pisan, sepira efektifitas pendekatan berbasis sekolah kanggo ngowahi pola ngombé para remaja? Data empiris sing ndhukung klaim owah‑owahan signifikan isih sithik, lan tanpa evaluasi jangka panjang, program iki bisa mung dadi kampanye siji‑waktu sing ilang momentum sawisé fase peluncuran.

Kaping loro, keberlanjutan program iki gumantung marang sumber daya sing disedhiyakake déning universitas lan pemerintah. Apa wis ana alokasi anggaran sing cetha kanggo pangopènan materi digital, pelatihan kader, lan pengawasan cathetan harian? Tanpa komitmen finansial jangka panjang, inisiatif iki bisa mandheg nalika pergantian kepengurusan utawa owah‑owahan prioritas kebijakan.

Kaping telu, program iki katon nglirwakaké faktor sosial‑ekonomi sing mengaruhi pilihan minuman para remaja. Ing akèh wilayah Sulawesi Tenggara, akses banyu resik isih dadi tantangan, déné soda luwih terjangkau lan gampang ditemokaké. Tanpa ngatasi masalah infrastruktur lan rega, edukasi waé ora bakal cukup kanggo ngowahi perilaku konsumen.

Pungkasan, panggunaan media digital minangka sarana edukasi kudu dipikirake kanthi tliti. Remaja pancen ngentekaké akèh wektu ing ponsel, nanging padha uga kerep kena iklan minuman manis sing agresif. Tanpa strategi komunikasi sing kompetitif, materi edukatif saka UMW bisa keburuk ing antara konten komersial sing luwih narik kawigaten.

Kesimpulane, Sehati‑Remaja minangka langkah positif kanggo pencegahan gangguan ginjal, nanging kasilé bakal gumantung marang kemampuan UMW lan pihak‑pihak terkait kanggo ngatasi tantangan struktural, njamin pendanaan berkelanjutan, lan ngleksanakake evaluasi adhedhasar data sing transparan. Mung kanthi pendekatan holistik lan lestari, inisiatif iki bisa ngowahi saka sekadar program edukasi dadi model replikasi nasional sing nyata.