Wabah Koléra di Sudan Ngagedur: 1.330 Kasus, 114 Jiwa Leungit – Naon Anu Ngabalukarkeun Gagalna Tanggap Médis?

Moskow (ANTARA) – Kaayaan di Sudan beuki prihatin saatos panyakit kolera nyerang kalayan jumlah kasus nu geus nembus 1.330 urang, sarta 114 nyawa kudu melesat alatan panyakit ieu. Nurutkeun Shible Sahbani, wawakil Organisasi Kesehatan Dunia (WHO) di Sudan dina poé Jumaah (10/7), wabah nu tadina geus ampir kagepuk ieu ayeuna mucunghul deui, utamana di wilayah kulon saperti Darfur jeung Kordofan.

Sahbani nétélakeun yén angka kematian nu nepi ka 13,7% téh kacida kacida bahayana, sabab jauh ngalangkungan wates maksimal nu ditangtukeun ku WHO, nyaéta 1%. "Kolera téh sabenerna bisa dicegah, tapi lamun teu gancang diobati, bisa jadi pikasieureun sarta nyababkeun pati," ceuk manéhna ngutip tina UN News.

Teu ngan ukur kolera, Sudan ogé keur ditarajang rupa-rupa panyakit séjénna saperti demam berdarah, malaria, campak, meningitis, nepi ka hepatitis E di sababaraha propinsi. Kaayaan ieu beuki parna lantaran sistem kaséhatan di ditu geus ruksak pisan, dampak tina perang rongrok ti April 2023 antara Pasukan Dukungan Cepat (paramiliter) pimpinan Mohamed Hamdan Dagalo jeung pihak militer Sudan.

Sanajan WHO geus ngirimkeun bantuan ubar kolera nepi ka 64 métrik ton, Adnan Hezam ti Komite Internasional Palang Merah (ICRC) ngungkapkeun yén sakitar 80% fasilitas kaséhatan di zona konflik geus teu bisa dipaké. Hal ieu ngajadikeun mayoritas warga teu bisa meunangkeun layanan médis dasar.

Sahbani ngajak sakabéh pihak pikeun geura méré bantuan darurat: "Kami ménta ka para mitra jeung donor sangkan mantuan kami sangkan bisa ngirimkeun pasokan jeung fasilitas nu cukup ka El-Obeid. Kaayaan di ditu kacida pisan parnana, sarta beuki bebahaya ku ayana risiko wabah panyakit, kurang gizi, nepi ka aksi kekerasan ka awéwé jeung barudak."

Analisis Ahli

Krisis kolera di Sudan lain saukur masalah kaséhatan, tapi mangrupa tanda runtuhna struktur nagara akibat perang nu teu lekasan, ruksakna infrastruktur médis, sarta kurangna koordinasi bantuan internasional. Perang antara Pasukan Dukungan Cepat jeung militer Sudan geus ngancurkeun leuwih ti 80% fasilitas kaséhatan, nu ngajadikeun wilayah kasebut zona rawan epidemi. Tanpa ayana layanan kaséhatan nu layak, panyakit menular saperti kolera, malaria, jeung demam berdarah bakal terus nyebar kalayan gancang.

Léngkah WHO nu ngirim 64 métrik ton ubar sigana can cukup pikeun ngahadapi skala krisis nu sakieu gedéna. Ngirim barang tanpa sistem distribusi nu kuat di lapangan—utamana di daerah nu dikepung ku perang—mung bakal ngajadikeun bantuan éta numpuk dina gudang atawa kapegat ku kontrol militer. Kurangna sinergi antara WHO, ICRC, jeung organisasi kamanusaan séjénna beuki ngalambatkeun penanganan, nu tungtungna nambahan jumlah korban jiwa.

Salian ti éta, angka kematian nu nepi ka 13,7% nunjukkeun ayana kamunghut nu kacida gedéna dina deteksi dini jeung penanganan kasus. Di nagara nu infrastruktur kaséhatanna ruksak, telat saeutik baé dina méré rehidrasi oral atawa antibiotik bisa jadi pikasieureun. Ieu merlukeun kawijakan nu leuwih agresif: mobilisasi tim médis gancang, nyadiakeun cai bersih, sarta edukasi sanitasi nu terintegrasi jeung upaya kaamanan.

Kajengna, Sudan butuh pendekatan holistik nu ngagabungkeun perdamaian politik, ngomékan deui fasilitas kaséhatan, sarta dukungan logistik nu terkoordinasi. Tanpa aya solusi politik, sagala upaya médis bakal terus kahambat ku kateuwasan kaayaan. Para donor internasional kudu nungtut transparansi dina nyalurkeun bantuan sarta nyiapkeun mékanisme darurat nu bisa jalan sanajan di tengah zona perang. Ngan ku sinergi antara diplomasi, kaamanan, jeung kaséhatan publik, Sudan bisa ngeureunkeun gelombang kolera nu ayeuna keur ngancam ribuan nyawa.