Kebakaran di TPA Jatiwaringin geus dipareuman, Pamaréntah Tangerang ngarencanakeun ngawangun embung — Naha ieu jadi solusi jangka panjang atawa ngan saukur léngkah darurat?

Satutas ngaduruk runtah salila sapuluh poé, seuneu di Tempat Pembuangan Akhir (TPA) Jatiwaringin, Kecamatan Mauk, Kabupaten Tangerang, ahirna geus dipareuman. Sanajan seuneu geus mareuman, éta teu hartosna pamaréntah daék ngaleungitkeun perhatian. Kapala Badan Penanggulangan Bencana Daerah (BPBD) Kabupaten Tangerang, Achmad Taufik, ngumumkeun yén bakal ngawangun embung atawa kolam buatan di sabudeureun TPA minangka léngkah pikeun ngurangan résiko seuneu di mangsa nu bakal datang.

“Pamaréntah Kabupaten Tangerang bakal ngawangun infrastruktur ti Jalan Mauk nepi ka TPA Jatiwaringin, kaasup nyieun embung di sabudeureunana,” ceuk Taufik dina konperénsi pers dinten Jumaah (10/7) nu dikutip ti Antara. Manéhna nambahkeun yén kolam buatan éta dipiharep bisa nurunkeun suhu taneuh sarta ngirangan poténsi titik panas nu bisa nyababkeun seuneu deui.

Sanaos titik seuneu geus dinyatakeun mareuman, status darurat bencana tetep dijaga nepi ka 14 Juli 2026. Bupati Maesyal Rasyid ngajelaskeun yén pamaréntah bakal ngalakukeun monitoring intensif dugi ka wates waktu éta, sarta hasil evaluasi bakal mutuskeun naha status darurat bakal dipanjangkan atawa dicabut.

Di lapangan, tim gabungan masih ngalakukeun nyiram di sababaraha titik pikeun mastikeun teu aya sésa titik panas nu bisa ngabalukarkeun seuneu deui. “Sanggeus ngalakukeun survei lengkep, alhamdulillah teu aya deui haseup atawa seuneu. Nurutkeun arahan BNPB, urang tetep nyiram pikeun ngajaga kaamanan sakabéh wewengkon,” saur Maesyal.

Pihak Badan Nasional Penanggulangan Bencana (BNPB) ogé nyiapkeun personél jeung armada udara minangka cadangan upami diperlukeun. Kapala Bidang Pengendalian Taktis jeung Evaluasi Operasi BNPB, Riswandi, negeskeun yén armada udara siap mantuan mareuman seuneu di leuweung, lahan, atawa TPA lamun dipénta ku pamaréntah daerah.

Riswandi nambahan, “Urang kudu diajar tina kajadian ieu. Pamaréntah daerah nu boga TPA kudu ngaronjatkeun léngkah mitigasi, hususna dina mangsa usum halodo nu diprediksi ku BMKG bakal jadi panas pisan jeung ekstrim.”

Analisis Ti Ahli

Sakumaha wartawan investigasi, kuring ningali dua hal utama nu teu kacatet dina réspon pamaréntah: kahiji, sabab seuneu nu can dipedar sacara transparan. Salila sapuluh poé seuneu ngaduruk, teu aya laporan resmi ngeunaan kagagalan sistem monitoring atawa kelalaian manajemen TPA. Tanpa ngungkab akar masalah—naha éta akumulasi runtah nu teu diatur, kurangna sistem pemadam otomatis, atawa faktor eksternal séjén—ngawangun embung ngan saukur solusi kosmetik nu teu ngajawab patarosan dasar.

Kadua, rencana ngawangun embung katingalina siga usaha “greenwashing” nu can didukung ku studi kelayakan téknis. Embung memang bisa nurunkeun suhu taneuh, tapi efektivitasna dina kontéks TPA nu nampung limbah organik jeung anorganik rupa-rupa masih dipertanyakan. Tanpa analisis dampak lingkungan, biaya operasional, jeung mékanisme perawatan jangka panjang, proyék ieu résiko jadi beban fiskal nu teu méré nilai tambah signifikan.

Leuwih ti éta, kaputusan ngajaga status darurat nepi ka 2026 nimbulkeun patarosan ngeunaan alokasi anggaran. Naha dana darurat bakal dipaké pikeun ngungkulan seuneu nu bisa kajadian deui, atawa malah dialihkeun ka proyék infrastruktur nu can kabuktian épéktifna? Transparansi dina pamakean dana darurat penting pisan, sabab masarakat satempat geus ngalaman dampak kaséhatan jeung ékonomi akibat polusi hawa salila seuneu lumangsung.

Kasimpulanana, pamaréntah Kabupaten Tangerang kudu ngalakukeun audit mandiri kana manajemen TPA Jatiwaringin, ngungkab sabab seuneu sacara terbuka, sarta nyusun strategi mitigasi dumasar data ilmiah, lain ngan ukur infrastruktur simbolik. Ku cara kitu, kapercayaan publik bisa dipulihkeun, sarta résiko seuneu di mangsa nu bakal datang bisa diminimalisir sacara nyata.