**Skandal KKN ing UAD: Loro Mahasiswi Kena Kekerasan Seksual, Kampus Dituduh Nglindhungi Kasus**

Yogyakarta, 13 Juli 2026 – Loro mahasiswi saka Universitas Ahmad Dahlan (UAD) ngaku dadi korban kekerasan seksual sing dilakokaké déning mahasiswa jurusan Ilmu Komunikasi nalika program Kuliah Kerja Nyata (KKN) ing salah siji desa ing Yogyakarta ing wulan Mei 2026. Kasus iki sing saiki nggegirisi kampus nimbulaké pitakonan serius babagan cara institusi nanggapi, transparansi, lan perlindungan hak korban ing lingkungan akademik.

Miturut pernyataan M. Zakin Asyrof, Ketua Badan Eksekutif Mahasiswa (BEM) Fakultas Hukum UAD, loro korban ngalami serangan seksual ing loro kesempatan sing kapisah. “Korban dipaksa nyentuh bagian awak sing sensitif kanthi paksa dening pelaku,” ujare, nambahaké yèn kedadean iki kedadéan bola‑bali lan ora ditangani kanthi becik déning pihak universitas.

Para korban nglaporaké kedadean iki marang Lembaga Penelitian lan Pengabdian kepada Masyarakat (LPPM) UAD, nanging tanggapan sing diparingi malah nganjuraké supaya kasus ora digawa menyang jalur hukum lan diselesaikaké liwat mediasi tertutup. “Mereka nawakaké sanksi skors rong semester lan nglarang korban melu KKN maneh,” kandha Asyrof, nuduh yèn ana upaya nutupi kasus sing kudune diproses sacara kriminal.

Ngadhepi tuduhan mau, LPPM nglairaké sanksi administratif kanthi mbatalaké ijin KKN sajrone loro periode kanggo pelaku, lan nyatakake yèn keputusan iki wis disetujui déning wong tuwa utawa wali loro pihak. Nanging, korban tetep nolak penyelesaian internal lan saiki ngupayakake jalur hukum kanthi bantuan Lembaga Konsultasi lan Bantuan Hukum (LBH) Adilah Noto Nagoro.

Universitas Ahmad Dahlan liwat Humas lan Protokol, Ariadi Nugraha, nyatakaké keprihatinan marang insiden iki lan negesaké yèn kampus ngecam saben wujud pelecehan seksual. “Kita ngormati keputusan korban sing milih jalur hukum,” ujare Ariadi ing pernyataan tertulis, sambil nambahaké yèn kampus bakal nyetel sanksi akademik miturut Peraturan Rektor UAD Nomor 14 Tahun 2024 babagan Tata Tertib Mahasiswa.

Sanajan mangkono, kritik keras tetep ngluncur. BEM Fakultas Hukum nuntut supaya sanksi administratif dibatalaké lan diganti karo hukuman sing luwih abot, kalebu pemecatan pelaku saka universitas. “Yen ora, iki dadi DO (disiplin organisasi) sing nutupi pelanggaran serius,” tegas Asyrof.

Analisis Pakar

Kasus iki mbukak kebobolan struktural ing cara institusi pendidikan tinggi nanggapi kekerasan seksual. Kaping pisan, mekanisme internal LPPM sing ngedepanké mediasi tertutup bertentangan karo prinsip transparansi lan akuntabilitas sing diwajibaké déning Undang‑Undang Nomor 13 Tahun 2006 babagan Perlindungan Anak lan Undang‑Undang Nomor 21 Tahun 2007 babagan Penanggulangan Kekerasan dalam Rumah Tangga. Kapindho, sanksi administratif sing mung skors rong semester ora sepadan karo bobot dugaan tindak pidana, sing kudune diproses déning aparat penegak hukum.

Saliyane kuwi, sikap universitas sing katon nyoba ngimbangi kepentingan institusi lan hak korban ndadékaké persepsi yèn penyelidikan internal diprioritasekaké tinimbang keadilan kanggo korban. Iki bisa nglairaké budaya impunitas, ing ngendi pelaku bisa ngindari konsekuensi hukum sing nyata. Penegakan hukum sing tegas lan mandiri dadi kunci kanggo mbalèkaké kapercayan publik marang institusi pendidikan.

Ing mangsa ngarep, UAD kudu nguwatké kebijakan pencegahan kekerasan seksual kanthi mbentuk Satgas PPKPT sing transparan, nglibataké pihak eksternal kaya Lembaga Perlindungan Saksi lan Korban (LPSK), lan mesthekaké saben laporan diproses langsung déning kepolisian tanpa intervensi administratif. Mung kanthi langkah‑langkah kuwi, kampus bisa ngowahi tragedi iki dadi momentum reformasi sing nyata, ora mung upaya nutupi kasus.