Prabowo Nampa Kritik Ekonomi: “Neoliberal Ora Nduwe Pengaruh, Program Kita Tetep Mlaku”

Presiden Republik Indonesia, Prabowo Subianto, negesake yèn agenda nguwatake ekonomi sing digawé pamrentahé bakal tetep lumaku sanajan kena sorotan kritis saka kalangan akademisi lan pakar kebijakan. Pidato iki diparingaké ing puncak peringatan Hari Koperasi Nasional ing Senayan, Jakarta, tanggal Ahad, 12 Juli 2026.

Ing pangandikane, Prabowo nyorot sekumpulan “wong‑pinter” sing dianggepé kalebu ekonom, akademisi, lan aktivis sing asring nglontar kritik marang kebijakan ekonomi negara. “Yèn kita ngluncuraké program kanggo nguwatake bangsa, kita diparingi ejekan, fitnah, lan serangan, nanging ora ana pangaribane. Kita tetep maju,” ujare kanthi swara sing mantap.

Presiden uga ngandharaké rasa ora percayané marang apa sing diarani “neoliberalisme”. Miturut Prabowo, wiwit awal dhèwèké wis ngélingaké yèn model kapitalisme pasar bébas sing ngedol deregulasi lan privatisasi ora bakal ngasilaké kesejahteraan massal. “Aku ora percoyo karo teori‑teori neolib. Wong-wong ngomong ‘kita mikir global, ora ana wates’, nanging kasunyatane malah nambah ketimpangan,” tembungé.

Prabowo ngetokaké loro poin utama sing dianggep fatal ing paradigma neoliberal: kapisan, nyalahaké kemiskinan marang individu; kapindho, konsentrasi bandha ing tangan sithik elit. “Neolib nglebokaké beban kemiskinan marang rakyat, nalika ngaku yèn 1 % sing sugih bakal nyebar mudhun liwat ‘trickle‑down effect’. Aku takon, apa kowe percoyo yèn iki bakal kelakon?” pitakoné, nantang logika kebijakan mau.

Presiden nambahaké yèn negara‑negara Kulon—Amerika Serikat, Inggris, lan akèh negara Eropa—wis wiwit ninggalaké kebijakan neoliberal. “Wong-wong mau wis ngakoni kegagalane, mung Indonesia sing isih kepepet,” pungkasé, kanthi negesaké yèn kritik saka kalangan pinter ora bakal ngowahi arah kebijakan.

Analisis Pakar

Minangka wartawan investigasi sing wis nglacak dinamika kebijakan ekonomi Indonesia luwih saka sepuluh taun, aku ndeleng pernyataan Prabowo iki minangka gabungan strategi politik lan narasi populis. Kritik marang neoliberal pancen nduwèni dhasar sing sah—bukti empirik nuduhaké yèn pasar bébas tanpa regulasi sing kuat cenderung nambah jurang pendapatan. Nanging, nolak sakabèhé kerangka pasar bébas tanpa nawakaké alternatif sing konkret bisa nyebabaké kebingungan kebijakan.

Langkah Prabowo kanggo negesaké yèn program nguwatake ekonomi bakal terus lumaku sanajan ana kritik nuduhaké kepéngin ngukuhaké otoritas eksekutif. Iki bisa nutup ruang dialog konstruktif antarané pamrentah, akademisi, lan sektor swasta. Tanpa dialog, kebijakan bisa dadi “kebijakan ing ruang hampa”, sing pungkasané angel diukur efektifitasé.

Saliyane, klaim yèn negara‑negara Kulon wis sakabèhé ninggalaké neoliberal isih kakehan simplistik. Akeh negara maju saiki ngleksanani model “mixed economy”—kombinasi pasar bébas karo intervensi pemerintah sing kuat ing bidang kesehatan, pendidikan, lan perlindungan sosial. Indonesia ora mung kudu niru utawa nolak, nanging kudu ngembangaké model hibrida sing cocog karo karakteristik demografis lan strukturalé.

Pungkasan, retorika “trickle‑down” sing dipertanyakan Prabowo wis kabukten ora efektif ing praktik. Nanging solusi sing ditawakake—kaya nambah investasi infrastruktur, reformasi agraria, utawa kebijakan industri strategis—kudu dijlentrehaké kanthi rinci. Tanpa rincian operasional, janji “program tetep mlaku” bisa dadi slogan kosong sing angel dipertanggungjawabaké ing ngarepé publik lan lembaga pangawas.

Kesimpulane, kritik marang neoliberal pancen relevan, nanging penolakan total tanpa alternatif sing cetha bisa nyeret kebijakan mlebu zona abu‑abu. Pamrentah kudu mbukak ruang dialog, nyedhiyakake data empirik, lan nyusun kebijakan ekonomi sing inklusif, transparan, lan bisa dipertanggungjawabaké. Mung kanthi cara kuwi, program nguwatake ekonomi sing digawa Prabowo bakal bener‑benar dadi motor pertumbuhan sing lestari kanggo Indonesia.