Presiden Libanon ora mundur, terus ngupaya rembugan karo Israel; polemik makin nggegirisi nalika serangan militer ngrembaka.

Beirut – Ing dina Jumuah (10/7), Presiden Lebanon, Joseph Aoun, negesake maneh komitmené kanggo nerusaké proses rembugan karo Israel, sanajan kena sorotan keras saka macem‑macem faksi politik ing negara. Pawicara iki diparingi ing Istana Kepresidenan Baabda nalika ketemu karo delegasi blok parlemen Pasukan Lebanon sing dipimpin déning Ketua Partai, Samir Geagea.

“Kok rakyat Lebanon kudu terus nglairake beban perang sing dipicu kepentingan pihak luar?” pitakoné Aoun, ngelingake penderitaan warga sipil sing wis nglairake luwih saka 4.300 korban jiwa wiwit awal Maret. “Aku njamin ora bakal mundur saka keputusan kanggo rembugan,” tembungé kanthi tegas, nambahaké yèn saben langkah diplomatik bakal dibarengi karo penjelasan sing transparan marang publik.

Aoun nolak nanggapi kritik sing nganggep dialog langsung karo Israel ora sah, lan negesake yèn Lebanon wis tau nglakoni perundingan karo negara tanggaé wiwit 1949. Panjenengané nerangake yèn kerangka kerja sing diusulaké, sing disponsori Amerika Serikat tanggal 26 Juni, tujuane kanggo mulihaké hak Lebanon liwat jalur diplomatik, kanthi syarat Israel manut marang persetujuan sing wis digawe.

Nanging, posisi Aoun ora ditampa sacara umum. Sekretaris Jenderal Hezbollah, Naim Qassem, ngaku yèn perjanjian iki mung nguntungaké Israel lan nuntut supaya Lebanon bali menyang jalur rembugan ora langsung. Sementara kuwi, pimpinan Druze, Walid Jumblatt, nyebut kerangka kerja iki “perjanjian sepihak sing dipaksa Israel” lan negesake yèn perdamaian sing nglibatake Israel ora realistis.

Sanajan ana perjanjian penarikan pasukan Israel sacara bertahap, laporan media Lebanon nyathet yèn serangan militer Israel isih terus lumaku. Serangan marang omah warga ing kutha Khiam lan ledakan bahan peledak ing Taybeh nambah beban psikologis kanggo penduduk Lebanon sing wis kebanjiran krisis.

Rembugan sing lagi lumaku nglibatake loro zona percontohan sing durung ditemtokake, kanthi pangarep‑arep supaya bisa ngakhiri pendudukan Israel ing wilayah kidul Lebanon—wilayah sing wis dikuasani wiwit perang 2023‑2024 lan malah luwih suwe.

Analisis Pakar

Keputusan Aoun kanggo tetep nerusaké dialog karo Israel dadi titik kritis ing politik Lebanon sing pecah‑pecah. Saka siji sisih, upaya diplomatik iki bisa dadi dalan metu kanggo krisis kemanusiaan sing wis nggegirisi negara suwene pirang‑pirang wulan; nanging saka sisih liyané, iki uga bisa nambah polarisasi internal, utamané karo Hezbollah sing nduwèni pengaruh gedhé ing wilayah kidul lan sacara historis nolak kontak langsung karo Israel.

Yèn kerangka kerja sing disepakati bisa dilaksanakake kanthi konsisten, Lebanon bisa mulihaké kedaulatan teritorial lan ngurangi tekanan militer sing terus‑terusan. Nanging, kanyataan ing lapangan nuduhaké yèn Israel isih nindakake operasi militer, sing nuduhaké kurangé komitmen saka pihak Israel kanggo netepi perjanjian. Tanpa jaminan keamanan sing kuat, rembugan iki bisa mung dadi simbol politik, ora dadi solusi nyata.

Strategi Aoun uga kudu dipandang ing konteks geopolitik sing luwih amba. Iran, sing dadi patron utama Hezbollah, kamungkinan bakal njupuk kesempatan saka saben kegagalan rembugan kanggo nguwatake narasi anti‑Israel ing kawasan. Sementara kuwi, Amerika Serikat, minangka mediator, nduwèni kapentingan kanggo njaga stabilitas front garis Israel‑Lebanon supaya ora nyebar konflik luwih jembar ing Timur Tengah.

Prediksi kula, yèn tekanan internasional—utamane saka negara‑negara Barat—nambah kanggo negesake perjanjian, Lebanon bisa ndelok penarikan sebagian pasukan Israel sajrone enem wulan ngarep. Nanging, tanpa mekanisme verifikasi sing mandiri, risiko pelanggaran bakal tetep dhuwur, lan Aoun bakal tetep ana ing posisi sing rapuh antara nglindhungi kedaulatan nasional lan nyenengake kekuatan internal sing nolak dialog karo Israel.