<h2>Klaim Ketahanan Pangan ing Bendungan Jlantah: Solusi Nyata utawa Mung Angka Ing Kertas?</h2>

Berita Daerah
Siti RahmawatiSiti Rahmawati
Siti Rahmawati
Siti Rahmawati
News Desk

Menyajikan liputan berita terkini secara cepat dan akurat langsung dari sumbernya.

<h2>Klaim Ketahanan Pangan ing Bendungan Jlantah: Solusi Nyata utawa Mung Angka Ing Kertas?</h2>
BAGIKAN:

SEMARANG โ€” Pamrentah Provinsi Jawa Tengah nggadhahi gegayuhan ageng lumantar pembangunan Bendungan Jlantah ing Desa Tlobo, Kecamatan Jatiyoso, Kabupaten Karanganyar. Proyek iki diklaim dadi "senjata utama" kanggo nyangga ketahanan pangan ing wilayah kasebut, sarta dadi bukti nyata gotong royong antarane pamrentah pusat lan daerah kanggo njaga stok pangan nasional.

Sekda Jawa Tengah, Sumarno, mratelakake yen bendungan sing nembe wae diresmikake kanthi daring dening Presiden Prabowo Subianto ing dina Jemuwah (10/7) iki bakal menehi dampak sing gedhe. Miturut Sumarno, ana telung mupangat utama saka proyek iki: ngoptimalake sektor pertanian, nangkis bebaya banjir, lan nyedhiyake sumber banyu resik kanggo warga sakiwa tengene.

Yen didelok saka teknise, Bendungan Jlantah diprediksi bisa ngaliri lahan pertanian sing wis ana jembare udakara 1.500 hektare, lan mbukak dalan kanggo lahan sawah anyar jembare 229 hektare. Kanthi pasokan banyu sing stabil, pamrentah optimis para tani bisa nambah intensitas tandur nganti kaping telu setaun.

Kanthi petungan pamrentah, yen rata-rata panen gabah bisa tekan enem ton saben hektare ing saben musim tandur, Bendungan Jlantah iki bisa nyumbang produksi pari nganti 27 ewu ton saben taun. "Iki mesthi bakal ngunggahake kapasitas produksi pari lan nyengkuyung ketahanan pangan, utamane ing Kabupaten Karanganyar lan sakiwa tengene," ujare Sumarno nalika menehi katrangan ing Semarang, Setu.

Cathetan Kritis Budi Santoso: Antarane Angka Infrastruktur lan Kasunyatan Agraria

Minangka wartawan sing wis suwe ngamati pola pembangunan infrastruktur ing Indonesia, aku ngrasa pamrentah iki kakehan fokus ing 'angka statistik' lan 'seremoni peresmian', nanging lali mbedhah oyote masalah ing lapangan. Klaim yen Bendungan Jlantah otomatis bisa nambah produksi pari nganti 27 ewu ton setaun iku proyeksi sing kakehan optimisme lan bisa dadi "jebakan" yen ora dibarengi evaluasi total marang ekosistem pertanian lokal.

Sepisan, kita kudu takon: apa banyu pancen dadi siji-sijine alangan kanggo para tani ing Karanganyar? Kita ora entuk merem marang krisis pupuk sing wis kronis, rusake kualitas lemah amarga kimia jangka panjang, lan rega gabah sing asring dipermainake tengkulak. Mbangun bendungan tanpa ndandani rantai distribusi lan njamin pupuk subsidi iku ibarat menehi 'banyu' kanggo tanduran sing oyote wis bosok. Infrastruktur fisik tanpa reformasi tata kelola pertanian mung bakal dadi pemborosan sing larang regane.

Kaping pindho, aku nyoroti babagan kelestarian lingkungan. Pembangunan bendungan skala gedhe asring nglirwakake dampak ekologis jangka panjang lan potensi konflik lahan ing wilayah sakiwa tengene. Pamrentah seneng pamer angka hektare lahan sing kealiri banyu, nanging arang mbahas kepriye mitigasi dampak sosial kanggo warga sing kelangan lahan utawa kepriye owah-owahan hidrologi lokal bakal ngrusak ekosistem alas ing sakiwa tengene. Aja nganti kanthi alasan 'ketahanan pangan', kita malah nyiptakake karusakan alam sing anyar.

Pungkasan, peresmian kanthi daring dening Presiden Prabowo nuduhake pola komunikasi politik sing cepet, nanging aku ngelingake supaya pamrentah ora kejebak budaya 'sing penting diresmikake'. Kasuksesan bendungan iku ora diukur saka pidato peresmian, nanging saka apa para tani pancen ngrasakake peningkatan ekonomi sing nyata. Ora mung munggah tonase gabah sing malah bisa njatuhake rega pasar amarga over-supply tanpa manajemen pasca-panen sing apik. Aku bakal terus ngawal, apa angka 27 ewu ton iki bakal dadi kasunyatan, utawa mung dadi 'pemanis' ing laporan kinerja pamrentah wae.