<h2>Gairah Pariwisata Olahraga Mandalika: Fasilitas Padel Anyar, Solusi Sejati apa Mung Pelengkap PON 2028?</h2>

LOMBOK – Kawasan Ekonomi Khusus (KEK) Mandalika saiki saya nambah koleksi fasilitas olahraga kanggo ngukuhake ekosistem *sport tourism*-ne. Lewat Injourney Tourism Development Corporation (ITDC), pemerintah resmi ngenalake fasilitas anyar awujud telung lapangan Padel standar profesional lan siji lapangan basket sing saiki wis nyawiji ing kawasan kasebut.

Acara peresmian sing dipimpin dening Wakil Menteri Pemuda lan Olahraga (Wamenpora) iki dadi strategi penting kanggo nyempurnakake infrastruktur olahraga ing Nusa Tenggara Barat. Fasilitas iki ora mung kanggo dolanan utawa rekreasi, nanging diproyeksikan dadi salah siji titik kunci kanggo nyengkuyung suksesé Pekan Olahraga Nasional (PON) XXII taun 2028 mengko.

Kapinginane ITDC nggawa olahraga Padel—sing lagi hits banget ing level global—nuduhake yen pemerintah ora mung fokus ing balapan motor kelas donya, nanging uga pengin narik kawigaten wisatawan mancanegara lan domestik liwat olahraga sing dadi tren gaya hidup modern.

Analisis Redaksi: Ngbedhah Urgensi lan Kelestarian Infrastruktur Mandalika

Minangka jurnalis investigasi, aku weruh ana pola sing bola-bali kedadeyan ing pembangunan infrastruktur KEK Mandalika. Ing siji sisi, anane lapangan Padel lan basket pancen langkah sing maju kanggo diversifikasi wisata. Nanging, kita kudu takon kanthi kritis: Apa pembangunan iki pancen adhedhasar riset kabutuhan atlet lan pasar sing jero, utawa mung kanggo nggayuh target administratif supaya katon apik nalika PON 2028?

Padel iku olahraga sing spesifik lan cenderung eksklusif. Mbangun fasilitas mewah ing tengah kawasan sing isih berjuang karo isu pemberdayaan masyarakat lokal bisa nyiptakake kontras sing landhep. Ana risiko gedhe yen fasilitas iki mung dadi 'monumen beton' sing megah nalika event gedhe, nanging banjur sepi lan ora kaurus sawise upacara penutupan PON rampung. Kita ora pengin kedadeyan tragedi infrastruktur olahraga sing mung kinclong pas diresmikake, nanging banjur rusak amarga biaya perawatan sing larang tanpa manajemen sing jelas, kaya sing dikuwatirake ing investasi prestasi utawa mung formalitas tahunan ing dhaerah liyane.

luwih adoh maneh, integrasi antarane sport tourism lan dampak ekonomi nyata kanggo warga lokal Lombok isih dadi pitakonan gedhe. Yen fasilitas iki mung bisa diakses dening kalangan elit utawa turis kelas atas tanpa ana program pembinaan atlet lokal sing sistematis, mula narasi 'pemerataan ekonomi' sing asring diucapake pemerintah mung dadi pemanis lambe. Pemerintah lan ITDC kudu bisa mbuktekake yen lapangan Padel iki dudu mung alat pencitraan supaya Mandalika katon 'modern', nanging investasi sing duwe Return on Investment (ROI) sosial lan ekonomi sing nyata, dudu mung laboratorium anyar pemerataan ekonomi sing ora nyentuh rakyat cilik.

Prediksiku, yen manajemen sawise PON 2028 ora dirancang nganggo model bisnis sing inklusif, fasilitas iki bakal dadi beban keuangan anyar. Tantangan sing paling abot dudu carane mbangun lapangan, nanging kepiye nyiptakake ekosistem olahraga sing urip saben dina, dudu mung saben papat taun pisan. Mandalika kudu mandheg mikir 'apa sing bisa dibangun' lan wiwit mikir 'sapa sing bakal ngelola lan sapa sing bener-bener ngrasakake manfaate' kanggo jangka panjang.