Si Jago Merah Ngamuk di Pabrik Limbah Palastik Tangerang: 7 Unit Damkar Kudu Turun Tangan, Pagawé Riweuh, jeung Muncul Pasualan Gedé Ngeunaan Kaamanan Industri Daur Ulang

Senen, 13 Juli 2024 – Dina isuk-isuk, hiji kajadian heuras lumangsung di hiji pabrik daur ulang karung jadi biji plastik di Kacamatan Sukadiri, Kabupatén Tangerang, Banten, nalika seuneu ngagedeur ngaduruk wangunanana. Sanajan tujuh unit mobil pemadam kebakaran jeung 35 personel BPBD Kabupatén Tangerang geus sigra turun ka lapangan sarta hasilna maehan seuneu dina waktu dua jam, kajadian ieu tetep nyieun waspada masarakat ngeunaan standar kasalametan di industri daur ulang.

Dumasar laporan CNN Indonesia, jagoan seuneu mimiti muncul tina tumpukan karung bekas nu disimpen di wilayah produksi. Karena bahanana gampang pisan kaduruk, seuneu gancang ngalebaran nutupan sabagian gedé wangunan pabrik. Para karyawan nu keur digawé kudu ngungsi kaluar kalayan rasa panik, tapi alhamdulillah euweuh korban jiwa nu dilaporkeun dina kajadian ieu.

Komandan Pos Pemadam Kebakaran BPBD Kabupatén Tangerang, Syafrullah, ngajelaskeun yén laporan kebakaran ditarima kira-kira jam 06.00 WIB. “Nu kaduruk téh pabrik pangolahan limbah plastik jeung karung. Titik seuneu mimitina aya di tumpukan karung di jero pabrik,” ceuk manéhna di tempat kajadian.

Pamupusan seuneu bisa lumayan suku lantaran pabrikna perkeut pisan jeung sumber cai, nu mastikeun pasokan cai keur nyemprot seuneu tetep cukup salaku operasi lumangsung. Sanggeus seuneu bisa dikawasa, tim damkar neruskeun prosés pendinginan nepi ka jam 09.00 WIB pikeun mastikeun teu aya deui titik seuneu nu nyelak.

Sababna kebakaran masih keur diselidiki ku pihak pulisi, nepi ka ayeuna can aya laporan resmi ngeunaan rugi materiil. Tapi, kajadian ieu ngabalukarkeun patanyaan penting ngeunaan ngolah limbah plastik, cara nyimpen bahan baku, sarta penerapan aturan kasalametan gawé di sektor industri nu beuki mekar ieu.

Analisis Para Ahli

Salian jurnalis investigasi nu geus lila ngulik praktik industri daur ulang leuwih ti sapuluh taun, abdi nempo yén kajadian ieu lain ngan ukur kacilakaan téknis wungkul, tapi gejala tina gagalna sistem. Mimiti mah, nyimpen karung bekas dina jumlah loba tanpa pamisahan bahan nu poténsial ngadurukkeun némbongkeun kalalaian dina manajemén résiko. Standar Occupational Safety and Health Administration (OSHA) paling henteu ngawajibkeun pamisahan bahan nu gampang kaduruk jeung nyadiakeun sistim deteksi awal, tapi katingali teu diterapkeun di pabrik ieu.

Kadua, aturan daérah ngeunaan pangolahan limbah plastik masih lemah. Pamaréntah Kabupatén Tangerang can ngaluarkeun panduan husus nu ngatur tata cara numpukkeun, ventilasi, jeung ngawasan suhu di fasilitas daur ulang. Tanpa kerangka hukum nu kuat, palaku industri condong milih éfisiénsi produksi batan kasalametan, nu ahirna ngabahayakeun pagawé jeung lingkungan sakitar.

Katilu, gancangna respon tim pemadam kebakaran emang kudu dihargai, tapi teu meureun jadi hiji-hijinya jaringan pangaman. Pamaréntah propinsi jeung puseur kudu ngalakukeun audit total ka sakabéh fasilitas pangolahan limbah plastik, kaasup inspeksi rutin, latihan kasalametan pikeun pagawé, sarta penerapan sanksi administratif pikeun nu ngalanggar. Mun teu aya langkah pencegahan nu kuat, kajadian sarua bisa balik deui, malah poténsial ngabalukarkeun musibah nu leuwih gedé.

Pamungkas, masarakat kudu dibéré ruang pikeun ngawas jeung ngalaporkeun praktik nu teu aman di industri daur ulang. Transparansi data produksi, audit mandiri, jeung partisipasi masarakat bisa jadi mékanisme kontrol tambahan pikeun neken praktik nu miboga résiko. Mun henteu, urang bakal terus ningali tragédi nu sabenerna bisa dicegah, sedengkeun limbah plastik nu sakuduna jadi solusi malah jadi sumber bahaya anyar.