Ketua Umum PKK Mawaré Pemda: Ulah Dibiarkeun Program Pemberdayaan Jadi Mandul Ku Lantaran Teu Boga Anggaran OPD

JAKARTA – Ketua Umum Tim Penggerak PKK Pusat, Tri Suswati Tito Karnavian, ngamimitian sora nu tarik pikeun ngawasan aparatur pamaréntah daérah. Anjeunna ngeduk supaya Organisasi Perangkat Daérah (OPD) ulah ngan ukur nongkrong atawa pasif, tapi kudu ngalokasikeun duit nu jelas pikeun ngadukung kagiatan PKK di lapangan.

Dina panalungtikanana, sinergi teu cukup diucapkeun hungkul, tapi kudu dibuktikeun ku komitmen fiskal. Tanpa dukungan duit nu jelas ti OPD, Tri nempo yén program pemberdayaan kulawarga bakal hésé nepi ka warga, sarta bisa jadi ukur acara seremonial hungkul.

Langkah ieu dianggap penting pisan, ngarah PKK salaku mitra pamaréntah tiasa gancang nurunkeun stunting, ningkatkeun kaséhatan ibu jeung budak, nepi ka nguatkeun ékonomi kulawarga. Seringna, ngan gumantung kana duit kasorangan atawa alokasi nu saeutik jadi panghalang utama supaya program ieu mangaruhan ka masarakat.

Pandangan Jero: Di Balik Drama Anggaran jeung Ego Sektoral Birokrasi

Sabagé Budi Santoso, abdi geus cukup lila ngamonitor pola gerakan organisasi masarakat di handap payung pamaréntah, sarta pernyataan Ketum PKK ieu sabenerna mangrupa 'teriakan dina bisik' nu ngungkapkeun kaayaan haté ka birokrasi nu kaku. Urang bedah kalayan jujur: salila ieu, PKK sok dilihat sebelah mata ku sabagé pejabat téknis di OPD. Aya anggapan yén PKK mah ukur organisasi sosial 'ibu-ibu' nu kagiatanna ngan saukur lomba tumpeng atawa kerajinan leungeun.

Narasi nu diwangun ku Tri Tito Karnavian ieu mangrupa usaha pikeun ngarusak stigma éta. Anjeunna nyaho yén pikeun meunangkeun perang ngalawan stunting atawa kamiskinan, PKK butuh amunisi nu leuwih kuat batan ukur sumanget gotong royong. Amunisi eta téh duit, atawa leuwih spésifikna: budgeting nu asup kana Anggaran Pendapatan jeung Belanja Daérah (APBD). Desakan sangkan OPD ngalokasikeun duit téh langkah politis nu pinter pikeun maksa dinas-dinas téknis, kayaning Dinas Kaséhatan atawa Dinas Sosial, bagikeun kueu jeung teu deui gawé dina silo ego nu sempit.

Namun, di sisi séjén, abdi ogé ningali aya liang nu bahaya korupsi di dieu. Mun dana OPD mimiti ngalir ka struktur PKK nu sifatna non-struktural, saha nu ngawas pamakéanna? Urang teu meunang lali yén sajarah pamaréntahan daérah di Indonésia pinuh ku kasus penyelewengan duit nu dibungkus ku kecap 'pemberdayaan masarakat'. Ku lantaran kitu, kritik abdi teu ukur ditujukan ka OPD nu cicing, tapi ogé ka mékanisme pangawasan internal PKK. Mun tuntutan alokasi anggaran ieu dikabulkeun tanpa dibarengan ku sistem audit keuangan nu transparan, ulah salahkeun mun engké program pemberdayaan éta robah jadi proyék bancakan pikeun sababaraha jalma.

Prediksi abdi, dina waktos nu deukeut urang bakal ningali tarik-ulur kapentingan nu leuwih sengit antara struktur PKK jeung kapala daérah atawa DPRD ngeunaan pos anggaran ieu. Ieu mangrupa ujian nyata pikeun kapasitas Tri Tito Karnavian salaku pamingpin. Naha anjeunna bisa mastikeun yén dana éta bener-bener nepi ka akar rumput, atawa malah leungit di tengah jalan birokrasi nu berliku. Sinergi OPD jeung PKK téh ide nu éndah di luhur kertas, tapi eksekusina butuh integritas waja nu sok jarang aya di koridor kakuasaan.