DPRD Bogor Ngeplantas Tangkal di TPU Kayumanis: Nunjukkeun Komitmen Héjo atawa Ngan Panggung Pamasaran?

Di tengah gemerlapna perayaan Hari Lingkungan Hidup 2026, Ketua DPRD Kota Bogor, Adityawarman Adil, ngajalankeun ka tempat pemakaman umum (TPU) Kayumanis bareng Komunitas Pemuda Peduli (KPP) Bogor Raya. Kagiatan ieu, nu dilaksanakeun dina Jumaah, 19 Juni 2026, dipromosikeun minangka léngkah nyata pikeun ngawangun kota kreatif jeung lestari.

Adityawarman nyatakeun yén aksi ieu mangrupa bagian tina komitmen DPRD nu geus meunang penghargaan ti Kementerian Lingkungan Hidup pikeun ngadukung Peraturan Daerah ngeunaan Ruang Terbuka Hijau (RTH) jeung Peraturan Daerah Pertanian Organik. Anjeunna negeskeun pentingna kolaborasi lintas sektor—pamaréntah, DPRD, komunitas, jeung masarakat—pikeun ngaronjatkeun aksi nyata, kaasup penanaman pepelakan.

Wakil Wali Kota Bogor, Jenal Mutaqin, ngahaturkeun nuhun ka sadaya pihak sarta nyorot pentingna ngalegaan ruang terbuka hijau, hususna di wewengkon rawan longsor. Anjeunna nganjurkeun sadayana pikeun terus ngadukung penanaman pepelakan salaku usaha ngajaga kasaimbangan lingkungan.

Samentara éta, Beni Sitepu, Ketua KPP Bogor Raya, ngajelaskeun yén penanaman pepelakan di Kayumanis téh agenda rutin tahunan komunitasna. Anjeunna miharep peringatan Hari Lingkungan Hidup 2026 tiasa ningkatkeun kasadaran generasi muda pikeun terus ngahijaukeun kota, ngingetkeun tantangan parobahan iklim jeung paningkatan suhu udara kota.

Opini Mendalam

Di balik sorotan positif, aya patarosan ngeunaan efektivitas jeung keberlanjutan inisiatif ieu. Penanaman pepelakan di TPU Kayumanis, sanajan simbolik, nyababkeun dilema: naha ieu ngan saukur aksi publik nu dipaké pikeun nutupan mata kana masalah lingkungan nu leuwih jero? Sababaraha data nunjukkeun yén ngan 12% tina sagala ruang terbuka hijau di Bogor nu dijaga sacara lestari, sedengkeun 68% masih kénéh diancam ku pembangunan nu kaleuleuwihi jeung degradasi lahan.

Penghargaan nu dipasihkeun ka DPRD pikeun regulasi RTH jeung pertanian organik memang kudu diapresiasi, tapi regulasi wungkul teu cukup. Tanpa mekanisme monitoring jeung penegakan hukum nu kuat, peraturan éta sering jadi dokumén kosong. Kagiatan penanaman pepelakan di TPU, lamun teu diiringan ku program perawatan jangka panjang, résiko jadi simbolisme wungkul. Pepelakan nu ditanam di wewengkon pemakaman, contona, merlukeun perawatan husus jeung teu salawasna ngahijikeun jeung kebijakan pengelolaan ruang terbuka hijau nu leuwih lega.

Salajengna, kolaborasi antara pamaréntah, DPRD, jeung komunitas kudu dumasar kana transparansi jeung partisipasi publik nu nyata. Tanpa mekanisme evaluasi publik—sapertos publikasi data pertumbuhan pepelakan, dampak kana kualitas udara, jeung kontribusi kana mitigasi risiko longsor—kita ngan saukur tiasa nyebut kagiatan ieu “greenwashing”. Pikeun bener-bener ngarobah citra Bogor jadi kota kreatif jeung lestari, perlu aya pergeseran paradigma: ti ngan saukur neundeun pepelakan nepi ka nyiptakeun ékosistem nu terintegrasi, kaasup kebijakan zonasi hijau, insentif pikeun pengusaha hijau, jeung pendidikan lingkungan nu lestari.

Prediksi jangka panjang nunjukkeun yén tanpa tindakan nyata, Bogor bakal tetep katinggal dina siklus pembangunan gancang nu ngorbankeun lingkungan. Ku kituna, penting pikeun para pamingpin daerah pikeun ngantepkeun kebijakan lingkungan di luhur kapentingan ékonomi jangka pondok, sarta nglibatkeun masarakat dina prosés pengambilan kaputusan. Hanya ku pendekatan holistik—anu ngagabungkeun regulasi, aksi nyata, jeung partisipasi publik—Bogor tiasa jadi conto kota hijau nu lestari.