Operasi Water Bombing TPA Jatiwaringin Réngsé: Naha Bener Geus Tuntas atawa Ngan Saukur Ngarempak Seuneu?

TANGERANG – Sanggeus ngaliwatan perjuangan intensif salila sababaraha poé, Badan Nasional Penanggulangan Bencana (BNPB) sacara resmi ngeureunkeun operasi pamadaman udara ngagunakeun opat helikopter water bombing di Tempat Pembuangan Akhir (TPA) Jatiwaringin, Mauk, Kabupatén Tangerang, Saptu.

Kaputusan ngeureunkeun operasi ieu dicokot sanggeus pemantauan ngaliwatan drone thermal némbongkeun yén geus teu aya deui titik api atawa hotspot anu kadeteksi di area TPA. Kepala Bidang Pengendalian Taktis dan Evaluasi Operasi BNPB, Riswandi, negeskeun yén situasi ayeuna geus kakendali.

"Dumasar kana hasil pemantauan drone thermal anu dilaksanakeun kamari peuting, geus teu aya deui titik api atawa hotspot di TPA Jatiwaringin. Ku kituna, poé ieu kami geus teu ngalakukeun deui operasi water bombing," saur Riswandi dina kateranganana di Tangerang.

Sanajan armada udara geus ditarik, BNPB nekenkeun yén fase kritis can sagemblengna réngsé. Fokus operasi ayeuna pindah kana prosés pembasahan jeung pendinginan skala badag. Langkah ieu kacida pentingna pikeun mastikeun tumpukan sampah tetep lembap, sangkan teu aya re-ignition atawa munculna deui api ti jero tumpukan sampah anu masih panas.

Di sisi séjén, Kementerian Kehutanan méré apresiasi anu luhur kana penanganan bencana ieu. Direktur Pendayagunaan Sumber Daya dan Pengamanan Hutan Kemenhut, Suharyono, nyebutkeun yén kasuksésan pamadaman ieu jadi potrét kolaborasi anu idéal antara pamaréntah pusat, daérah, jeung lintas kementerian di handapeun orkéstrasi Bupati Tangerang.

Suharyono ogé ngalaporkeun yén personel Manggala Agni anu geus dikerahkeun salila dalapan poé pinuh aya dina kondisi séhat sarta mastikeun sakabéh titik panas geus dinyatakan bersih. "Alhamdulillah, kamekaran hotspot nepi ka tadi peuting geus clear. Hartina kahuruan geus réngsé," pungkasna.

Analisis Redaksi: Budi Santoso

Salaku jurnalis anu geus lila ngamatikeun pola manajemen bencana di Indonésia, kuring ningali aya narasi anu teuing rurusuhan dina ngarayakeun "kasuksésan" ieu. Memang bener, sacara téknis, api geus pareum jeung hotspot leungit tina radar drone thermal. Nanging, urang kudu nanya: Naha TPA Jatiwaringin bisa kadurukan sakitu hébatna nepi ka merlukeun intervensi opat helikopter water bombing? Ieu lain saukur kacilakaan alam, tapi jadi alarm keras ngeunaan kagagalan manajemen limbah di tingkat daérah.

Ngagunakeun helikopter téh mangrupa solusi curative (pangobatan) anu kacida mahalna. Ngalokasikeun anggaran badag pikeun madaman api di luhur tumpukan sampah téh jadi hiji ironi upama urang teu ngoméan sistem tata kelola sampah ti hulu. Kahuruan TPA biasana dipicu ku akumulasi gas metana anu teu dikelola kalayan hadé. Upama pamaréntah ngan ukur agul kana "kolaborasi pamadaman" tanpa ngalakukeun audit sagemblengna kana sistem ventilasi gas metana di TPA éta, maka kajadian sarupa ngan ukur nungguan waktu pikeun terulang deui.

Kuring ogé ngritik pernyataan yén koordinasi geus jalan "sangat baik". Dina dunya investigasi, pujian prematur mindeng jadi tabir pikeun nutupan kalalaian awal. Urang perlu nginvestigasi naha aya pangabaian standar operasional prosedur (SOP) saméméh kahuruan kajadian. Naha pangawasan kana potensi titik api di musim kemarau geus dilaksanakeun? Atawa pamaréntah anya bergerak réaktif sanggeus api jadi teu kakendali jeung ngancam pamukiman warga?

Prediksi kuring, upama prosés pendinginan ieu teu dilaksanakeun sacara konsistén jeung kompréhensif, risiko kahuruan jero taneuh (smouldering fire) tetep aya. Sampah anu numpuk puluhan méter miboga karakteristik panas anu kapeungkeut. Tong nepi ka sanggeus helikopter mulang jeung sorotan kaméra leungit, api muncul deui ti dasar tumpukan. Pamaréntah Kabupatén Tangerang kudu wani transformasi tina saukur "pamadam kebakaran" jadi "pengelola risiko". Tanpa parobahan paradigma, TPA Jatiwaringin bakal tetep jadi bom waktu anu siap bitu iraha waé.