Para bapak saka Jakarta Wetan nglumpuk ing dalan kanggo ndhukung gerakan GAMAS: ora mung sekadar nganter bocah menyang sekolah, nanging uga nglantarake pangarep‑arep lan perubahan.

Jakarta Wétan – Ing Senin, 14 Juli 2025, atusan bapak‑bapak saka wilayah Matraman, Rawamangun, lan Jatinegara padha nglumpuk lan nganter anak‑anaké menyang lawang sekolah. Kegiatan iki ora mung ritual esuk, nanging dadi bagéan saka Gerakan Ayah Ngantar Anak Sekolah (GAMAS) sing digawé déning pamrentah kanggo ngiyataké peran bapak ing pendhidhikan bocah.

Rio Manik, umur 33 taun, warga Pisangan Anyar, Matraman, miwiti lelungané saka jam 06.00 WIB. “Aku kerja, nanging tak sènèngaké wektu kanggo nganter anak sekolah, luwih‑luwih saiki anakku pisanan mlebu SMP,” ujare nalika ngenteni motoré ngliwati kahanan lalu lintas sing padhet. Perjalanan 20 menit menyang SMP Tarakanita, Rawamangun, dipigunakaké kanggo ngobrol, takon persiapan, lan nyurung semangat si kecil.

Ora mung Rio, Dion (36) uga ngaku dadi bapak pertama sing nganter anaké menyang SMP Tarakanita. “Biasané ibune sing nganter, nanging dina pisanan iki aku melu. Kita minangka bapak kudu nyisihaké wektu, supaya anak uga semangat mlebu sekolah,” tembung Dion, negesaké wigatiné kehadiran bapak ing momen krusial iki.

Fenomena iki kedadéan ing tengah kemacetan sing ngrebut Jalan Pemuda Rawamangun lan Jalan Basuki Rahmat. Laporan polisi lalu lintas nyathet kepadatan luwih saka siji kilometer kanthi kecepatan rata‑rata lima kilometer per jam, mayoritas kendaraan roda loro lan papat sing nganter bocah‑bocah menyang sekolah. Sementara arus saka arah Pramuka menyang Pulogadung luwih lancar, tekanan marang infrastruktur transportasi tetep dirasakaké.

GAMAS iki dhasaré adhedhasar Surat Edaran Menteri Kependudukan lan Pembangunan Keluarga/Badan Kependudukan lan Keluarga Berencana Nasional (Mendukbangga/BKKBN) Nomor 7 Tahun 2025. Gerakan iki selaras karo dina kapisan taun ajaran 2025/2026, kaya sing diatur ing Kalender Pendidikan Provinsi DKI Jakarta (SK Kepala Dinas Pendidikan No. 89 Tahun 2025). Pamrentah ngarep‑arep kehadiran bapak ing sekolah bisa nambah rasa percaya diri bocah, nguwatké ikatan kulawarga, lan nyuda angka putus sekolah.

Analisis Pakar

Minangka wartawan investigasi, aku ndeleng yèn GAMAS, sanajan nduwèni niat mulia, mbukak sawetara tantangan struktural sing durung rampung. Kaping pisan, kebijakan iki nuduhaké ketimpangan peran gender ing tanggung jawab pendhidhikan anak. Ing akèh omah, beban nganter anak isih dadi tugas ibu, déné bapak mung melu ing momen simbolik. GAMAS bisa dadi “kebijakan simbolik” sing ora didhukung déning kebijakan luwih amba, kaya fleksibilitas jam kerja utawa fasilitas transportasi khusus kanggo wong tuwa sing kepengin melu aktif.

Kaping loro, kemacetan ing jalur utama Jakarta Wétan nuduhaké kurangé koordinasi antarané kebijakan pendhidhikan lan infrastruktur transportasi. Yen pamrentah ngarep‑arep partisipasi bapak sacara massal, kudu ana investasi nyata kanggo nambah akses dalan, nyediakaké jalur sepeda, utawa ngoptimalaké transportasi umum ing jam‑jam kritis. Tanpa iki, aksi GAMAS bisa dadi beban tambahan kanggo wong tuwa sing kudu ngentekaké wektu lan biaya ekstra.

Kaping telu, kelangsungan gerakan iki mbutuhaké evaluasi dampak jangka panjang. Apa kehadiran bapak ing dina kapisan tenan‑tenan nambah prestasi akademik utawa nyuda angka putus sekolah? Data empiris isih sithik, lan tanpa riset jero, kebijakan iki bisa mung dadi kampanye media. Pamrentah perlu nyusun indikator sing cetha, nindakake survei longitudinal, lan nglibataké lembaga akademik kanggo ngukur efektivitasé.

Pungkasané, aku ngajak kabeh pemangku kepentingan – saka kementerian, Dinas Pendidikan, nganti sektor swasta – supaya ndelok GAMAS ora mung minangka aksi saben dina, nanging minangka kesempatan kanggo ngowahi paradigma peran wong tuwa ing pendhidhikan. Mung kanthi kebijakan sing terintegrasi, dukungan infrastruktur, lan bukti empiris sing kuat, kita bisa njamin yèn kehadiran bapak ing lawang sekolah ora mung foto Instagram, nanging dadi katalisator owah‑owahan nyata kanggo generasi mbesuk.