Menteri Komunikasi lan Informatika Nyeru Platform Film Online Supaya Nggawe “Zona Aman” Kanggo Anak‑Anak: Apa Iki Janji Sungguh utawa Mung Retorika?

Berita Nasional
Budi SantosoBudi Santoso
Budi Santoso
Budi Santoso
Pimpinan Redaksi

Jurnalis senior dengan pengalaman 15 tahun meliput isu politik dan berita nasional di Indonesia.

Menteri Komunikasi lan Informatika Nyeru Platform Film Online Supaya Nggawe “Zona Aman” Kanggo Anak‑Anak: Apa Iki Janji Sungguh utawa Mung Retorika?
BAGIKAN:

Jakarta, 11 Juli 2026 – Wakil Menteri Komunikasi dan Digital (Kominfo), Nezar Patria, ngelingake maneh babagan pentinge njaga keamanan bocah-bocah nalika srawung ing platform streaming film. Ing konferensi pers sing dianakake ing Jakarta dina Sabtu, Patria nyebutake yen film Indonesia saiki lagi "booming" lan dadi tren ing tingkat donya. Miturut dheweke, momentum iki kudu dimanfaatake kanggo nambah koleksi film nasional sing ramah keluarga lan aman kanggo bocah.

Patria negesake yen kabeh pihak—wiwit saka pemerintah, produser film, nganti operator platform—duwe tanggung jawab bebarengan kanggo njaga ekosistem digital supaya resik saka konten sing ora pantes. "Donya digital iki bisa dadi papan kreatif sing produktif, watara kabeh mau dijaga nganggo regulasi sing pas lan teknologi sing mumpuni," ujare.

Minangka dhasar kawicaksanan, Patria ngelingake maneh babagan Peraturan Pemerintah No. 17 Tahun 2025 babagan Tata Kelola Penyelenggaraan Sistem Elektronik dalam Perlindungan Anak (PP Tunas). Dheweke njaluk kabeh platform streaming film supaya manut karo aturan PP Tunas iki, kalebu ngetrapake sistem verifikasi umur, nyaring konten, lan laporan mandiri. "Kula nyuwun supaya standar iki ora mung dadi conto kanggo negara liya, nanging uga dadi sarana edukasi sing jembar kanggo masyarakat," tambahe.

Miturut Patria, lakune PP Tunas wis nuduhake kemajuan amarga anane kolaborasi antar sektor. Watesan umur saiki wis ditrapake kanthi ketat ing akun-akun media sosial, lan ana luwih saka 200 platform digital sing wis ngirim laporan penilaian mandiri. Nanging, dheweke ngaku yen evaluasi kudu terus dilakoni supaya regulasi iki tetep relevan karo owah-owahan teknologi sing cepet banget.

Ing pungkasan konferensi, Patria ngelingake yen aturan pemerintah ora bisa ngganteni perane wong tuwa lan guru. "PP Tunas iki mung salah siji lapis pengaman; tanggung jawab utama tetep ana ing pundhake keluarga lan lembaga pendidikan," pungkasé.

Analisis Pakar

Minangka wartawan investigasi sing wis luwih saka rong puluh taun ngulik jagad film lan digital, aku weruh pernyataan Nezar Patria iki kaya langkah politik sing "kepeksa". Ing siji sisi, penekanan marang PP Tunas pancen nuduhake yen pemerintah sadar bakal bebaya konten negatif sing bisa ngrusak psikologi bocah. Nanging, kasunyatan ing lapangan asring nuduhake yen regulasi kaya ngene iki mung dadi kertas kosong yen ora dibarengi karo pengawasan sing transparan lan sanksi sing tegas.

Kaping pisan, sistem verifikasi umur sing diusulake isih gampang diapusi. Akeh platform sing mung nganggo algoritma prasaja utawa mung percaya karo klaim umur saka pangguna sing gampang dipalsuake. Tanpa standar teknis sing jelas—umpamane integrasi karo data kependudukan utawa teknologi biometrik—upaya iki mung bakal dadi formalitas wae. Kaping pindho, laporan mandiri saka 200 platform digital iki nimbulake pitakon: sapa sing ngawasi audit kasebut? Apa ana lembaga independen sing bisa mbiji kanthi objektif, utawa laporan iki mung dadi alat pencitraan (PR) perusahaan wae?

Kaping telu, fokus marang "konten aman" iki bisa nuwuhake efek samping awujud self-censorship utawa sensor mandiri sing keluwihan. Produser film independen sing ngangkat tema sosial kritis bisa ngrasa wedi lan milih ngindari topik sensitif supaya ora dilabeli "ora aman". Iki bisa nyempitake ruang kebebasan berekspresi lan ngambat inovasi kreatif ing industri film Indonesia sing lagi munggah daun.

Kaping papat, sanajan PP Tunas ngutamakake peran wong tuwa lan guru, ora ana kawicaksanan sing nguatake kapasitas edukasi kasebut. Kudune pemerintah ngalokasikake sumber daya kanggo program literasi digital sing nyawiji karo kurikulum sekolah, ora mung masrahake beban marang keluarga sing asring ora duwe wektu utawa ora paham teknis.

Yen pemerintah pancen pengin Indonesia dadi conto donya ing babagan perlindungan bocah ing ranah digital, langkah sabanjure kudu nyakup: (1) mbentuk lembaga independen sing wewenangne nglakoni audit rutin; (2) nggawe standar teknis verifikasi umur sing bisa dipertanggungjawabake; (3) menehi insentif kanggo platform sing proaktif nggawe konten edukatif; lan (4) program literasi digital sing nglibatake sekolah, LSM, lan sektor swasta. Tanpa komitmen sing nyata, pernyataan Nezar Patria mung bakal dadi retorika politik sing durung kabukten kasunyatane.